Je werk niet mee naar huis nemen

“Desensibilisatie voor onze eigen pijn of die van anderen leidt tot een algehele afstomping van emotionele gevoeligheid.

Het motto uit de jaren vijftig eist dat je emotioneel afstand bewaart. Uit zelfbescherming. Dat lukt dus alleen door af te stompen op je eigen emotie.

Je las in hoofdstuk 3 dat emoties jou beschermen door procedurele handelingen in gang te zetten. Die emoties doven uit als je emotioneel afstand houdt van de nood van de ander. Oordeel zelf: is het logisch om jezelf te verdedigen door je verdedigingsmechanisme te verzwakken? Je betaalt een prijs voor het niet mee naar huis nemen van je werk. Je ervaart steeds minder blijdschap, verdriet, verliefdheid, geborgenheid, genegenheid, ontroering, verbazing of boosheid. Je stompt af op jezelf. Niet op het leed van de ander.

Vraag jezelf dit af: als je je werk niet meeneemt naar huis, welk deel van jezelf laat je dan achter in je locker?” (Het Mentale Uniform, p. 52)

In hoofdstuk 4 van Het Mentale Uniform lees je hoe een advies uit de jaren ’50 een grote plek in ons hulpverleners DNA heeft gekregen. In ons Doe Niet Anders. We geven het al jaren aan elkaar door: “Houd emotioneel afstand!”

Dit copingsmechanisme om met de ellende uit het werk om te gaan, is een van de vijf risicofactoren die beschreven staan in deel 1 van Het Mentale Uniform: het maakt je kwetsbaar voor mentale blessures. Er is een andere, gezonde manier, namelijk werken vanuit empathie. Wil je hier meer van weten? Lees Het Mentale Uniform!