Je kunt alles leren

Een mooi uitgangspunt van de cognitieve leerpsychologie is dat ieder mens in principe alles kan leren. We worden geboren met een vrijwel onbegrensde potentie om kennis en vaardigheden te verwerven.
Als je maar oefent, leert, traint.

Dat gaat in tegen een diepgewortelde overtuiging. Namelijk, dat wanneer iemand ergens in uitblinkt, dat die persoon ‘een aangeboren talent heeft’.

Goede voetballer? “Met de bal aan zijn voet geboren!”
Snelle rekenaar? “Heeft een wiskundeknobbel!”

Je zou onterecht kunnen denken dat deze overtuiging geen kwaad kan. Het klinkt best positief om talent bij de ander te erkennen.
Toch draagt de talent-theorie een schaduw met zich mee. Wanneer iemand moeite moet doen om ergens goed in te worden, mist het talent kennelijk. En tja, waarom zou je moeite doen als je er gewoon niet voor bent gemaakt?

“Ik zou wel piano willen spelen, maar ik heb geen aanleg voor muziek.”
“Ik heb weleens geprobeerd om een boek te schrijven, maar ik heb daar geen talent voor.”

Ik las laatst het boek “Piek” van Anders Ericsson dat over dit onderwerp gaat. Ericsson toont aan dat met voldoende doelbewuste training bijna alles tot op hoog niveau te leren valt (natuurlijk dunkt iemand van 2 meter gemakkelijker dan iemand van 1m50).

Deel 3 van Het Mentale Uniform geeft antwoord op de vraag hoe je mentale kracht ontwikkelt. Een groeimindset speelt daarin een belangrijke rol. Alles valt te leren, dus ook gezond omgaan met de mentale belasting van je werk!